Kinderen zijn vaak gevoeliger dan volwassenen. Wetenschappelijk gezien komt dit doordat hun zenuwstelsel en hersenen nog volop in ontwikkeling zijn. Vooral de gebieden die emoties en impulsen reguleren, werken nog niet volledig zoals bij volwassenen. Daardoor ervaren kinderen prikkels intenser: geluid, licht of emoties van anderen kunnen overweldigend voelen. Dit maakt hen kwetsbaar, maar ook bijzonder open.
Naast deze biologische verklaring is er ook een spirituele dimensie. Jonge kinderen – vooral tot ongeveer zeven jaar – staan nog heel dicht bij hun innerlijke bron. Ze hebben een natuurlijke verbinding met hun intuïtie, dromen, de natuur en soms zelfs met herinneringen aan vorige levens of spirituele ervaringen. Veel kinderen voelen energieën haarfijn aan: de stemming in een kamer, de emoties van anderen, of subtiele signalen die volwassenen niet altijd meer opmerken.
In spirituele tradities wordt dit gezien als een vorm van puur bewustzijn. Kinderen hebben nog geen dikke “lagen” van conditionering opgebouwd. Ze zijn open, onbevangen en verbonden met iets groters dan henzelf. Sommige kinderen worden zelfs geboren met een sterk spiritueel bewustzijn – vaak aangeduid als hoogsensitief, oude zielen of lichtwerkers.
Toch stopt deze gevoeligheid niet na het zevende levensjaar. Ook oudere kinderen kunnen nog steeds diep voelen en sterk reageren op hun omgeving, al neemt deze openheid vaak geleidelijk af naarmate ze ouder worden. Juist daarom is het zo waardevol om hun gevoeligheid te blijven erkennen en te koesteren. Door actief bezig te zijn met het kind zichzelf te laten zijn, door ruimte te geven om vragen te stellen en emoties te uiten, kan een kind zo puur mogelijk blijven.
Omdat kinderen van nature gevoelsmatig sterk zijn, is het belangrijk hen ook keuzes te laten maken die bij hun beleving passen. Dat kan iets kleins zijn – zoals welk kristal ze meenemen naar bed of hoe ze hun rusthoekje willen inrichten – maar ook grotere keuzes over hoe ze zichzelf willen uiten. Als ouder of verzorger bied jij hierbij de steun en veilige kaders die nodig zijn. Zo leert je kind dat zijn innerlijke kompas ertoe doet, terwijl het zich gesteund weet in zijn zoektocht.
In onze drukke maatschappij is er weinig ruimte voor stilte, intuïtie of bezinning. Zonder begeleiding kunnen kinderen overweldigd raken, zich anders voelen of hun gevoeligheid afsluiten. Dat zou zonde zijn, want juist deze gevoeligheid kan later uitgroeien tot empathie, creativiteit en innerlijke wijsheid.
Als ouder of verzorger is het belangrijk je kind te ondersteunen – niet door hun gevoeligheid weg te nemen, maar door deze te erkennen en richting te geven. Zo groeit je kind op met het vertrouwen dat zijn of haar innerlijke wereld ertoe doet. Omdat jij onvoorwaardelijk verbonden bent met je kind, voel je vaak intuïtief aan wat hem of haar helpt. Daarmee begeleid je niet alleen, maar groei je ook zelf mee in het proces – in vertrouwen, liefde en verbinding.
In mijn volgende blog deel ik praktische manieren waarop je je gevoelige kind in het dagelijks leven kunt ondersteunen – van eenvoudige rituelen tot speelse oefeningen.